Posted by : -


Çevirmen: Euphia

+++

Nihayet gözlerini tekrar açan Lucas, önündeki güzel manzara karşısında büyülenmişti.

Bedeni havada süzülürken, etrafındaki masmavi gökyüzüne ve aşağısındaki yeryüzüne baktı. En azından dünya gibi görünüyordu, aynı kıtalara sahipti; kendi ülkesi Filipinleri ve aynı zamanda diğer ülkeleri gördü. Ama insan daha yakından gözlemleyince, kıtanın çoğunu kaplayan ormanlar ve orada olmaması gereken dağlarla birlikte çok az bina olduğunu görebildi. Fakat Lucas kendi ülkesi hakkında bu kadar şey bile bilmediği için, ona doğal olarak tamı tamına bir kopyası gibi görünmüştü.



“Çok hoş, değil mi?”

Lucas havada süzülürken yalnız olmadığını farketti, birkaç metre önünde büyüleyici figürü ve zarif sesiyle, kendisini tanrıça gibi gösteren bir Yunan tuniği giyinmiş, anime ve mangalardaki klasik Onee-san tipine benzeyen güzel bir kadın vardı.

“Karakterini yaratırken sana rehberlik edeceğim. Bir adım öne çık maceracı ve ırkını seç.”

“Bir NPC, ha? Cidden bu kadar güzel bir kadın olmak zorunda mıydı?”

Lucas’ın önünde beliren, kendi görüntüsünün farklı ırklarda gösterilmiş haliydi. İnsan, Elf, Yarı-Elf, Cüce, Kurt adam, Ork, Hobbit, Elemental.

“İnsan”

Diye cevapladı Lucas, hiç tereddüt etmeden.

“Görünüşünü değiştirmek ister misin?”

“Ah, evet lütfen.”

Oyunda kimsenin onu fark etmesini istemediği için, görünüşünü birazcık değiştirmenin en iyisi olacağına karar verdi.

“Hmm… nereden başlasak… saç rengini beyaza dönüştür o zaman.”

Bunu dediği anda, önündeki görüntüsü istediği doğrultuda değişmeye başladı.

“Sonra, ten rengini biraz daha açalım…yeterli. Ayrıca gözler, hmm… kırmızı iş görür…göz torbalarını yok et…, boy olarak da…onu öyle bırakalım, oyunda ve gerçek hayatta denge anlayışımı kaybedersem kötü olur.”

Kendisi gibi görünmeyen karakterinden memnun bir biçimde, rehbere işinin bittiğini söyledi.

“Yolculuğuna nereden başlamak istersin?”

*ting*



“Hmm... Bunların her birinin nerede olduğunu bilmek mümkün mü merak ediyorum.”


Lucas nereden başlaması gerektiği hakkında en ufak bir fikri olmadığı için, başını hafifçe yana eğdi.

Bunu gören rehber kıkırdadı ve cevap verdi.

“Evet, sana Filipinler haritasını göstereceğim ve belirtilen 3 şehri işaretleyeceğim.”

“...He?”

Ardından, betimlemeleriyle beraber 3 kırmızı nokta bulunan bir harita önünde belirdi. Luzon, Visayas, Mindanao denilen yerlerin her birinde birer nokta vardı.

Oyunda, Filipinler [Espion], Luzon [Cyble], Visayas [Cravon], Mindanao [Etrano] olarak adlandırılıyor gibi görünüyordu.

Fakat haritaya bakmaktansa, Lucas gözlerini rehbere dikti.

“Hmm… Bunu yalnızca geçici bir hevesle söyledim ama cevabının değişken olabilmesi çok garip… Yapay zekanın nasıl yapıldığını gerçekten çok merak ediyorum… ve Espion yerine Filipinler dedi…”

Lucas rehberin etrafında daireler çizerek onu dikkatlice incelerken düşünmeye devam etti.

“Bir problem mi var?”

“He? Ah, hayır… bir saniye… Bir yapay zekanın bu şekilde yanıt vermesi hiç mümkün mü?”

Lucas rehberin cevabının niye bu kadar yerinde olduğunu merak etmeye ve onu gözlemlemeye devam etti.

“? Evet?”

“…Sen…Sen benimle aynı mısın?”

“? Evet, gördüğün gibi ben insanım.”

Rehber kıkırdadı ve Lucas’ın, onun alaylı mı konuştuğunu, yoksa bunun bir NPC’nin anlayışı mı olduğunu düşünmesine sebep olacak şekilde cevapladı.

“Hayır, demek istediğim, eee bir maceracı, kullanıcı, ya da oyuncu, o türden bir şey misin?”

Bu bir NPC’ye sorabileceğim bir şey mi ki? Lucas bunu düşünürken, rehber tekrar kıkırdadı.

“Hahaha, foyam ortaya çıktı, desene.”

Rehber pes etti ve teslim olur gibi ellerini kaldırdı.

“O zaman sen…”

“Evet, ismim Lily, bütün bunları mümkün kılan şirketin [World Gate’de] senin gibi acemilere rehberlik etmesi için tuttuğu bir çalışanıyım. Tanıştığımıza memnun oldum, hımm…”

Lily başını hafifçe eğerek selam verdi. Beklenildiği gibi,  önünde selam veren tanrıça kadar güzel bir kadının olması, seni daha da utangaç yapardı ve Lucas buna bir istisna değildi.

“E-evet, eee, benim adım Lucas.”

“Tanıştığımıza memnun oldum, Lucas, peki, başlangıç noktana karar verdin mi?”

Aniden, sadece karakterini yarattığını hatırlayan Lucas, bir süredir arka plana atılmış olan haritayı çabucak inceledi.

“Hmm…. Çoğu insan orada başlayacağından merkezde başlamak istemiyorum…hmm…o zaman [Drachedge]’i seçeceğim, Güney Krallığının başkentini.”

“Oh? Güney, ha? Aklıma gelmişken, şehirlerin nereye konumlanmış olduğunu bilmiyorsun, oyunun web sitesine bakmadın mı?”

Lily bu kadar basit bir şeyi nasıl bilmediğini sorarken başını yana eğdi.

“…Ah.”

“…Sakın daha yeni fark ettiğini söyleme…”

Lucas beyaz saçlı kafasının arkasını kaşırken bitkin bir şekilde güldü. Yapacak bir şey yoktu, oyunu oynamaya can atıyordu ve hiçbir şey araştırmamıştı.

“Şey…Oyuna başlamadan önce bilgi alırsam kendime özgü oynayış şeklimi kısıtlayacağını düşündüm...falan?”

“Hahaha, bunu sadece uyduruyorsun, yine de doğru, oralarda aynı zamanda herkesin önüne geçebilmek için yanlış bilgi verenler de var, o yüzden oyuncuların koyduğu bilgileri okurken dikkatli ol. Ve resmi web sitede yalnızca Şehir Haritası, İş tanımları  gibi en temel bilgiler yer alır. Gerçi canavarlarla ilgili hiçbir bilgi yoktur, oyunu daha zor ve ilgi çekici yapmak için.”

“A-anladım…”
Lucas’ı onun az önce söylediklerini aklında tekrarlarken gören Lily, tekrar kıkırdamadan edemedi.

“Temel statların sistemin senin hakkındaki değerlendirmesine göre rastgele dağıtılacak, böylece, acemi seviyesindeyken bile özgün bir karakter olacaksın.”

“Tutorial’ı başlatmak ister misin?” (Bkz. ÇN)

*ting*


Lucas’ın önünde tanıdık bir pencere belirdi. Oyun hakkında ne kadar cahil olduğunu bildiği için, kabul etmeye karar verdi.

“Evet!”

O kelimeyi söyler söylemez, gökyüzünü ve yeryüzünü göremeyecek hale gelinceye dek garip bir ışıkla sarmalandı.

Birkaç saniye sonra, ışık azaldı ve Lucas, bembeyaz karolarla döşenmiş bir odaya getirilmişti.

[Eğiticinin ilk aşaması harekettir, lütfen bu engelli koşu parkuru aracılığıyla her türden hareketi deneyin.]

Lily’nin sesi bir yerlerden yankılandı, ama ne kadar dikkatlice bakarsa baksın, sadece saf beyaz gördü.

Lily’nin kısa açıklamasının ardından, birkaç beyaz karo yerinden oynadı; bazıları yükseldi, bazıları gömüldü, bazıları şekil değiştirdi. Şimdi karşısında değişen karolardan yaratılmış bir engelli koşu parkuru duruyordu.

Bedeninin ne kadar esnek olduğunu öğrenmek için yaptığı birkaç gerinme hareketinden sonra, 8 yönün tamamına birkaç adım yürüdü, ardından, engel parkuru boyunca koşmaya başladı.

“Hızım gerçekte olduğundan daha yüksek gibi görünüyor…iyi bir stat almışım anlaşılan.”

Bunu düşündüğü sırada, zıpladı, eğildi, karoların üzerinde yuvarlandı, hatta takla ve ters salto gibi birtakım akrobasi hareketleri yaptı.

Sonrasında, gücünü kontrol etmek için parkurdaki demirleri denedi. Olan…

“Aaah!”

İkinci demirde düştü.

“…Yüksek hız ve düşük güç!? Uuu…”

Lucas gücünün ne kadar düşük olduğuna inanamadığı için sızlandı.

“Pekala, onu yalnızca yükseltmem gerekiyor öyleyse.”

Bunu söylerken hemen şınav çekmeye başladı.

10 dakika boyunca şınav çektikten sonra, uzun süredir beklediği pencere ortaya çıktı.

*ting*


“Ooohh!!!”

Lucas bu ileti üzerine bir zafer çığlığı attı.

“Hm? Bu kadar uzun süredir şınav çektiğim halde neden yorulmadım acaba? Canım da mı yüksek ki?...muhtemelen?...Her neyse, hadi önce STR’yi biraz daha yükseltelim, sonra diğerlerini.”

+++

 Bu manzarayı başka bir mekandan izleyen Lily’nin ağzı ve gözleri sonuna kadar açılmıştı.

“B-bu…”

Beyaz saçlı oğlanı uzun bir süre şınav çekerken hatta engelli koşu parkurunu baştan sona koşarken görmüştü; yavaş yavaş STR,SPD,VIT ve nedendir bilinmez, LUK geliştiriyordu.(bkz. ÇN)
Bildiği kadarıyla, Lucas, tüm ülkede bu metodu kullanan ilk kişiydi; hayır, büyük ihtimalle tüm dünyadaki tek kişiydi!

“…bunu fark etmediği için ya bir aptal, ya da bir dahi…haha, ne kadar da ilginç bir çocuk.”

[Antrenman Odası] sadece oyuna aşinalığınızı arttırmak amacıyla hazırlandığı için, oyun geliştiriciler bir bozukluk oluşturmuşlar gibi görünüyordu, oyuna alışmak için hiç yorulmadığın bu odada, Lucas gerçekten de statlarını istediği kadar yükseltebilirdi.

“Bu çocuk sonunda nasıl birine dönüşecek acaba? Hahaha, sabırsızlanıyorum.”

Lily kıkırdadı ve dudaklarının kenarları hafifçe yukarı kıvrıldı.

+++

[Antrenman Odası]’nda harcadığı 2 saatten sonra Lucas, +17 STR, +8 SPD, +20 VIT, ve +22 LUK kazanmıştı.

Şansının neden yükseldiği hakkında onun bile hiçbir fikri yoktu. Açıkçası, yükseliş yükseliş demekti, bu yüzden daha derinlemesine düşünme gereği görmedi. Sonuç olarak, ilk aşamada INT ve DEX’ini yükseltmenin bir yolunu bulamamıştı.

[Şimdi birinci aşamayı bitirdiğinize göre, artık tutorial’ın ikinci aşamasına geçebiliriz. Önünüze sunulmuş olan silahlarla kuklaya vurmayı deneyin. Kuklanın HP’si 0’a düştüğünde, parçalarına ayrılacak ve yenisiyle değiştirilecek, dolayısıyla acele etmeyin, ilk aşamada olduğu gibi.]

Diye gülümseyerek açıkladı Lily, ama gözlerinin içi gülmüyordu sanki – [Antrenman Odası]’ndan onu görmenin bir yolu olmadığı için, Lucas sadece hissedebilmişti.

“İ-ilk aşamada 2 saat harcadığım için bana sinirlendi mi acaba? Sanırım daha hızlı olmalıyım…”

Lucas, bunu düşünürken, demir kılıcı eline aldı ve kuklayı öldürmek için kullandı, HP’sini tükettikten sonra mızrağı kullandı; ardından baltayı, hançerleri, gürzleri, ve nihayet, yayı.

Sınırsız oku olduğu için, her atışında nişan alışını düzelterek kuklayı başarıyla vurdu.

Yaklaşık 100 oktan sonra, nihayet hedefini doğru ayarladı ve tanıdık bir pencere yeniden ortaya çıktı.

*ting*


Görünüşe göre isabet oranı çevikliğe bağlıydı (DEX), bunu çözer çözmez, kuklayı ok ve yayla öldürdükten sonra bile, DEX’ini arttırmaya devam etti.

50 dakika sonra, nihayet +12 DEX ve +5 LUK’a ulaştı, bundan memnun halde, bir sonraki aşamaya geçti.

[Eğitimin son aşaması olan büyüde, sana ateş, su, toprak ve havayı kontrol eden bir takım komutlar verilecek. Eğer bu adımı atlamak istersen, öyle de yapabilirsin.]

[Fo̱tiá] !

Diye bağırdı Lucas, ve ona verilen asanın ucunda küçük bir alev belirdi.

“Voaaaahhh…Gerçek büyü yaptığıma inanamıyorum!!!”

Sıradaki, su.

[Neró] !

Ateş büyüsünde olduğu gibi, küçük bir su topu asanın ucunda dalgalandı.

[Gi̱] !

Şimdi ufak bir taş görülebiliyordu.

[Mien] !

Bir hava topu, asanın ucunda fırıl fırıl dönüyor gibi görünüyordu.

“Yani bunlar dört elementin büyüleri… Belki de bir büyücü olmayı denemeliyim?”

Diye düşündü Lucas, büyü onu hayran bırakmaya devam ederken. Bunu bir saat boyunca tekrarladı ve sonunda +13 INT’ye ulaştı.

Bu sonuçtan memnun olmuş bir şekilde eğitimi bitirdi ve bir kez daha garip bir ışık tarafından yutularak dünyanın üzerine geri getirildi.

Nedense Lily’i gördüğünde, rehber ona bakarak gülümsemeye devam ediyordu.

“Hahaha, eminim bir gün harika bir oyuncuya dönüşeceksin, pekala, şimdi seni göndereyim mi?”

“Ah, evet lütfen!”

“Maceranda bol şans, eğer kuzeye kadar gelebilirsen, belki de tekrar görüşürüz, Lucas.”

“Ah, evet- bekle… Hala karakterim için bir isme karar vermed-”

Lucas aniden karakterinin adını hatırladı ve bunu rehbere, Lily’e belirtir belirtmez, onu yutan garip ışık tarafından susturuldu.

+++

“Ahh…”

Lucas kendine gelirken ufak bir homurtu çıkardı.

“B-bekle, hala ismi söylemedim! İsimsiz kullanıcı olarak bilinmek istemiyorum!!!”

Acele ettirdiği için rehberine sessizce sövdükten sonra, ismini kontrol etmek için stat penceresine bakmak aklına geldi.

“[Stat Penceresi]”


“….Lucas…ama nasıl? Ah!”

Karakterini adlandırmadığı için saçma bir isim verilmediğine sevindi ve niçin orada kendi isminin yazdığını düşündü. Bir süre sonra, Lily’e kendini tanıttığını hatırladı, o sırada aniden sorulduğu için utanmıştı ve yanlışlıkla gerçek ismini söylemişti.

“…Acaba aslında karakter ismimi mi soruyordu?...”

Bunu düşünüp iç geçirdi ve sadece kabullendi. Zaten değiştirmenin herhangi bir yolu da yoktu.

“Daha da önemlisi, bu olağanüstü şans da neyin nesi…?”

Nihayet sakinleşerek, etrafındakileri fark etti. Şu an şehir meydanı gibi görünen bir yerin ortasındaydı. Her tarafta gezinmekte olan zırhlara, cübbelere ve hafif teçhizata bürünmüş oyuncular ve NPC’lerin yanı sıra, aynı zamanda mallarını satmak için tezgahlarını kurmuş olanlar  vardı. Bir de partileri için bağırarak eleman arayanlar.

Binalar ortaçağ filmlerinde gördüğünüz klasik yapılara benziyordu, bir bar, bir restoran, giyimevi, demirci dükkânı, vs.

Şehrin en yüksek tepesinde, hayal gücü diye bağıran heybetli bir ortaçağ kalesi bulunuyordu.
Devasa devekuşu benzeri kuşların çektiği yük arabalarından gökyüzünde uçan ejderhalara kadar, kesinlikle sadece masallarda görebileceği bir dünyaydı.

Lucas gördüğü her yere korkuyla karışık bir şaşkınlıkla baktığından, bazı insanlar başlarını o tarafa çevirmeye başladı.

“Oh, bir çaylak, ha?”

“Görünüşe göre manzara tarafından büyülenmiş.”

“Haha, onun gibi tipler ilk ölen olmaya adaydır.”

Ve benzeri şeyler. Bunu duyan Lucas, yüzüne ne kadar utandığını açıkça gösteren kırmızı bir renk yerleştirdi.

“Affedersin, bir çaylaksın değil mi? Partimize katılmak ister misin?”

Aniden, kendisinden biraz uzun boylu, ucuz deri kıyafetler ve Lucas’tan azcık ileride bir acemi olduğunu gösteren paslı bir kılıç giyen biri, arkasındaki ufak tefek adamla beraber yanında belirdi.

“Ah, eğer benimle bir sorununuz yoksa, umarım iyi anlaşırız.”

Bir problem olmadığını görünce, kabul etti ve hafifçe başını eğip onları selamladı.

Bunun üzerine, bir ses eşliğinde tanıdık pencere ortaya çıktı.


“Evet”

Lucas teklifi hiç tereddüt etmeden kabul etti. Ardından, takım arkadaşlarını gösteren parti menüsü açıldı.

*ting*


“O zaman, hadi avlanmaya başlayalım.”

“Ah, evet”

Lucas onları bir ofis boy gibi takip etti. Gerçi sadece onun hayal gücü de olabilirdi.

Şehir duvarlarının dışındaki çamurlu alanlardan geçtiler ve ormana girdiler.

“…Level 7’deki biri için ormanda avlanmak normal mi?”

Diye düşündü Lucas, ikiliyi arkalarından çelişkiye düşmüş bir ifadeyle takip ederken.

“Orada! Bir [Kurt]! Hadi onu yakalayalım!”

Feredir silahını sağa sola sallayarak koşuşturdu, Ravi de çok geçmeden onu takip etti.

“Çüş- bir uzman değilim ama bu ikisinin takım çalışması denen şeyden haberleri var mı!!??? Ve LVL 13 bir kurda öylece saldırmak!?”

Lucas böyle bir şeyi düşündüğü için kendisinin mi yoksa onların mı tuhaf olduğunu merak etti. Her halükarda o kurdu kılıcı rastgele sallayarak mağlup edemeyeceklerdi.

Lucas ikiliye yardım etmeye karar verdi ve [Acemi Hançeri] ile saldırdı.

*aauuuuuuuuuuuu*

 Tam azıcık HP’si kaldığı anda kurt bir yardım çağrısı bıraktı ve çok geçmeden, yardım geldi.

Fakat gelen sıradan bir yardım değildi, koyu kırmızı renkli kürkü olan insansı bir kurt geldi ve hafif öfkeli bir hırıltı çıkardı.

*grrrrr*

“B-b-b…Bir [Kızıl Kurt adam] geldi!!!”

Boss canavarı anında gören üçlü, can havliyle şehre koştu. Ama ne yazık ki, kurt adam daha hızlıydı. Çok geçmeden, kurt adam yollarını keserek önlerinde belirdi.

“Hayatta olmaz, ölümle burada yüzleşmeyeceğim! Bu levellerle 60 LVL bir boss’a karşı kazanmamıza imkan yok!”

Feredir envanterine hızla göz attı ve bir parşömen çıkardı.

“K-kahretsin! Ben de ölmek istemiyorum!”

Feredir’i gören Ravi de onunkine benzer bir parşömen çıkardı.

“[Kaçış]” !!!

Diye bağırdı ikili, ve tanıdık bir ışıkla çevrildikten sonra yok oldu.

“İmkanı yok, onlar seni şehre geri ışınlayan parşömenlerden miydi!!!??? Lanet olsun!!! Az önce beni terk mi ettiler!!!???”

Lucas iki takım arkadaşının onu arkada bırakmasını izlerken yarı öfke, yarı şaşkınlıkla doluydu.
Bunu gören kurt adam ufak bir kahkaha attı ve Lucas’a doğru yavaşça yürüdü.

“K-kahretsin, yalnızca bir kürk topu olsan da!”

Lucas sövdü ve kaçmaya koyuldu. Dükkanlarda satılan bir item olduğu için parşömene sahip olmasına imkan yoktu, yani koşmaktan başka çaresi yoktu. Dalların arasından sıçramak ya da daldan dala atlamak için tüm gücünü ve hızını kullanarak koşmayı sürdürdü. Ormanı bir engelli koşu parkuruna çevirerek, kurt adamdan kaçarken hızlanmaya devam etti.

Ne kadar çabalarsa çabalasın, kurt adam her seferinde duraksamasına sebep olacak şekilde önünde belirdi, ta ki nihayet ayağı takılana kadar.

İri kaya parçalarından oluşan bir boşluğa düşerken, öylece inmeye devam etti. Ölümünü bekleyen Lucas, gökyüzüne bir kez daha baktı ve gözlerini kapadı.

Çevirmen Notları

Tutorial: Oyunlarda oyuna başlamadan önce göz atılması gereken, oyunun nasıl oynanacağı hakkında bilgi veren bölümlere verilen isim. Eğitmen ya da öğretici şeklinde çevirmek istemediğim için aynen bıraktım.

{ 4 yorum ... read them below or Comment }

  1. Çeviri ve düzenleme için teşekkürler haftada bir mi geliyor acaba çeviri?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdi hatırladım her hafta salı güncel olur gibi bir yazı okuduğumu. :D

      Sil
    2. Her hafta yeni bölüm vermeye çalışıyoruz, okuduğunuz için teşekkürler. :)

      Sil
  2. Bölüm için teşekkürler. ...

    YanıtlaSil

Sohbet

Yeni Bölüm Geldiğinde Haberin Olsun

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Copyright © 2013 Aozora Çeviri Grubu - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan